Awaiting Friend Confirmation

Çoçukluğumdan beri beklemekten nefret ederim. Hatta bu yüzden insanları hiç sevemedim ve nedense bugünlerde bu kararımın ne kadar doğru olduğu yüzüme çarpıp çarpıp duruyor.

Yıllar önce daha küçük bir çocukken, evlerimiz arasında 300 metre mesafe bile olmayan olmayan, bir ilkokul arkadaşım vardı. Ödev yapmak vs. bahanesiyle bizim eve davet ederdim onu. Mesela saat 14:00'da bize gelmesi konusunda anlaşırdık. Ben saatler öncesinden -ev halkını da seferber ederek- hazırlanırdım. Sonra saat 14:00 olduğunda, evimizin onların evine bakan penceresinden yolu gözlemeye çalışırdım. Onun geldiğini görmek ve tam zili çalacağı anda kapıyı açıp onu şaşırtmak için beklerdim. Sonra saat yavaş yavaş saat 14:15, 14:30, 14:45 ve nihayet 15:00 olurdu. Arkadaş dediğim insan müsveddesi gelmezdi. Ve ben her seferimde kendi kendime kızardım, bu müsveddeye arkadaş dediğim için.

Biraz da bu yüzden hem insanlardan, hem de beklemekten nefret ederim.

Yıllar sonra bu sefer de facebook denen zımbırtı çıktı karşıma. Ve ben, yıllar önce aldığım kararı çiğneyip, üniversiteden bir müsvedde için "Frend Request"te bulundum. "Awaiting Friend Confirmation" yazısıyla da bu nedenle tanıştım. Üstelik, bu müsvedde, benden sonra aynı sınıftaki diğer birkaç arkaşın isteğini de onaylamış, mini-feed'inde görüldüğü kadarıyla.

Şimdi bu müsveddeye sesleniyorum. Bayan okurlarım bundan sonrasını okumayabilirler.

Ulan öküz! Bir insana ya arkadaşım dersin, ya da demezsin. Hemen reddetsen gene bir parça değerin olur gözümde. Hayvan oğlu hayvan, reddedeceksen reddet, neden bekletiyorsun beni! Ulan aynı okulda dört yıl okumanın hatrı da mı yok hergele?

Çok zekisin, akıllsın, dünya senin etrafında dönüyor değil mi? Ulan gelişmemiş buzağı, dünya senin olsa neye yarar? Bilemedin 60 sene sonra geberip gitmeyecek misin? Senin gibi kaç tanesi geldi geçti, bu kibir niye?

Cehennemin dibine kadar yolun var, sığır herif!