Hasbıhal

Sevgili günlük;

Günler süren koşuşturmacadan sonra, yıllık iznimin bir bölümünü kullanmadan önceki son Cuma akşamı, akşam ezanına müteakip, balkonda çayımı yudumlarken yazıyorum bu yazıyı. İş hayatımın sanırım en yoğun günlerinden sonra, olanı biteni yazmak gerek. Yetiştirmeye başlayadığım e. ve u.'nun iş yaşamında fırtına gibi esmelerine ramak kalmışken, daha önemli birşey oldu hayatımda. İşe yeni başlayan h., kendinden önceki herşeyi değiştirerek girdi hayatıma. Ve en yapılmayacak olanı yaptı, aradaki onca yaş farka rağmen bana aşık oldu!

Yaşadığım ilk ilişki olmamasına rağmen, bu en naif olanı ne yazık ki. Koklasan solacak bir çiceğin hassasiyetini taşıyor bu ilişki. Ne ona ümit vermek istiyorum, ne de benden uzaklaşmasını göze alabiliyorum. Tamamen arada kalmış durumdayım. İtiraf etmekte yarar var, benimle hayatta amacı aynı olan, yani iyi bir insan olmayı hedefleyen, karşılaştığım ilk karşı cins.

Ne halt edeceğim ben şimdi?