Hediye

Hediye seçmek zor iş. Televizyonda gördüğüm ilginç hediyeler var. Şöyle ki;

Bir genç kıza kitap hediye edilir. Kitabın ilk sayfasında asıl hediye olan bileklik yer alır.

Bir çocuğa üç boyutlu kitaplar hediye edilebilir.

Bir öğrenci içinse Genç Yazarın Seyir Defteri güzel bir hediye olabilir.

Dön

Nefesini sayıyorum bir bir.
Kalbini dinliyorum usul usul.
Sislerle dolu bir ülkede yankılanıyor sesim.
Islah olmaz bir hastalığın pençesinde ruhum.
Serseri dilim sana aşını söylemek istiyor, kelimeler kifayetsiz.
Kollarım narin bedenini sarmak istiyor hiç bırakmamacasına.
Bir resim çerçevesine bakmaya dayanamam.
Senden arta kalan ömür, dipsiz bir kuyu.
Dön bana sevgilim.
Dokunamadığım sevdam,
Nazlı hülyam,
Altında yıkandığım ay ışığım.
Dön bana, sesime gel, rüyama gir, nefesime dolan.
Gözümün yaşı olsan da, kalbimin sızısı olsan da yeter ki gel!
Gel, bana dön sevgilim...

Bcs'den.

Anladım

Her insanın bir ülküsü olmalıymış, bunu anlıyorum bugünlerde.

Cehennem

Uçurumdan:

Ne sandınız? Cehenneme inmeden oradan birisini kurtaramazsınız!

Yorgun

Bahar geliyor, insanın içinin kaynaması, cıvıl cıvıl olması gerek bu zamanda, değil mi? Ben niye ölesiye yorgunum o zaman?

Uçurum dizisinde, hamile olduğunu faturaların başında evliliğin faturası diye duyurmaya çalışan bayanın saçmalığını ayrıntılarıyla anlatacaktım, ona bile halim yok.

Git

Senin için yaptığım herşeyi ömrüm boyunca yapmaya fazlasıyla hazırdım. Ama bunun senin gözünde bir değeri yok. Hiçbir değeri yok.

Beynim beni hiçliğe mahkum ediyor. Sen bir hiçsin diyor. Sevgin bir hiç, aşkın bir hiç.

Yok olmak istiyorum. Ben miyim eksik olan? Yanlış mıyım ben? Sahte miyim? Değersiz miyim?

Hiçbir şeyi bu kadar istemedim. Hayatım senin etrafında dönen bir dünya oldu. Şimdi korkunç bir deprem o dünyayı ortadan kaldırıyor.

bcs, 28.

Hüzün

Bazı ezgiler vardır, anlattığı duyguyu elle tutulacak kadar somutlaştırır. Bu melodinin bana hatırlattığı da bıçakla kesilecek kadar yoğun bir hüzün... Bir Çocuk Sevdim dizisinin 26. bölümünden. Nail Yurtsever bestesi ve her güzel şey gibi biraz eksik.

Ağır

Hayat denen uzun yolda, yorulunca ilk bırakılan yük en ağır olanmış. Ne mi o? Vicdan(Uçurum'dan)!

Elmanın kabuklarını tek parça soyarsanız, elmanın etrafına geri sarıp soyulmamış gibi etrafa şirinlik yapabilirsiniz(Koyu Kırmızı'dan).

Ukala dümbeleği

Etrafa hava atmanın gerekliliğini hayatım boyunca anlayamadım. Ama bunun kadınların sevgili şeçiminde ne kadar önemli olduğunu da bugüne kadar fark etmemiştim. Üstelik bu durum zekadan, yaşantı tarzından vs. bağımsızmış.

Ne diyeyim, havanız batsın!

Not: Ukala dümbeleği Nazan Öncel'in sözlerini sevip de bir türlü bestesini sevemediğim bir şarkısı.

İş

Şu secret mecret hikayelerine inanmam hiç. Ama şu iş konusunda yaşadıklarım beni şüphelenmeye zorluyor. Acaba insan korkularını kendisi etrafına çağırıyor olabilir mi?

Daha ilkokula giderken bile, başka insanlara bağlı olmayan bir iş hayal etmiştim. Daha yaşım 11 12 filandı. Kendimce tüm gerekenleri yaptım. Bir eylem planım vardı ve onu mümkün olduğunca uyguladım.

Sonuç: Şu anki işimde başarım, benden başka neredeyse bin tane insan faktörüne bağlı. Kıçımı yırtsam da bu durumu değiştiremiyorum. Beni değerlendirenler ise bunu zerre kadar umursamıyor.

İronik değil mi?

Eldiven

Koyu kırmızıdan yeni öğrendiğim şey: Kızla kışın günü parkta buluşulur. Hediye olarak eldiven alınır. Kız eldiveni giymeye yeltenmişken, benim yanımda bunlara ihtiyacın olmayacak denir ve kızın elin tutulur.

Tuttum ben bu diziyi. O zaman beni kan tutmuş mu oldu?

Jenerik

Öyle bir geçer zaman ki, takip ettiğim bir dizi değil. Ama tesadüfen karşılaştığım jeneriği, çok hoşuma gitti. Sırf jenerik yüzünden oturdum bir bölümü izledim. Çok koyu bir drammış bu dizi. Ama eski fotoğrafları kullanan, Nail Yurtsever'in müziği ile tatlanan bu jenerik, benim bugüne kadar gördüğüm en iyi Türk dizisi jeneriği(Ezel de dahil).

Yaş

Bugün bir yaşıma daha girdim. Çünkü en sevdiğim blog yazarı olan m.'nin sosyal medya uzmanı olduğunu öğrendim!

Kendimi aldatılmış hissediyorum...

Koyu kırmızı

Tuttum bu diziyi. Özgü Namal'ı Karate Can zamanlarından beri severim. Dizide olay örgüsü de çok hızlı ilerliyor.

Dördüncü bölümde, egosu yüksek olan kişiye ayna hediye edilmesi olayını da beğendim. Bir kenarda dursun bu.

Soğuk

Yıllar önce size aşık olduğuna emin olduğunuz ama aşkına karşılık ver(e)mediğiniz, yıllar sonra size işi düşen biri oldu mu hiç? Lanet olası bir toplantı yüzünden onu kırk beş dakika beklettiniz mi? Yıllar sonra ilk kez görüp, "Hoş geldin" derken tokalaştığınızda elinin soğukluğunu fark ettiniz mi? Günde on bira içtiğini öğrendiniz mi? Gözünün fersizliğini, renginin kırmızıdan siyaha döndüğünü, buna rağmen cıvıltısını kaybetmediğini fark ettiniz mi? Kaçtığı bir kocası ve üç çocuğuyla neler yaşadığını hiç düşündünüz mü? Yıllar önce korkaklık etmeseydiniz herşey farklı olabilecek miydi?

Sizin hiç ruhunuz üşüdü mü?

Benimki buz kesti.