Bir İstanbul Masalı 35. Bölüm 43. dakikadan
Esma Canım... Konuşmanın yetersiz kaldığı bir noktada olduğum için yazıyorum Esma. Senden önce yaşadığım tek aşk da hayal kırıklığı ile bitmişti. Aldatılmıştım. Kapattım kendimi sonra. Kalbime kilit vurdum. Ve sen çıktın aniden. İmkansız bir biçimde, imkansız bir zamanda. Bütün iyiliğinle, sıcaklığınla hayatıma girdin. Benim bile unuttuğum bir adam vardı derinlerde, onu bulup çıkardın. Yeniden gün ışığına kavuşturdun. Dün gece, aşkımızı yeniden sınadı. Zor, gittikçe daha zor oluyor hepimiz için. Demir'i umursamazlık edemem. O benim kardeşim. Bu yüzden senden zaman istemiştim ama zaman hiçbir şeyi çözemeyecek. Ben, başımıza ne gelirse gelsin savaşmaya hazırım. Yanımda ol yeter. Yarın saat dörtte Yeşilköy sahilde bekleyeceğim seni. Gel, elimi tut, sonsuza kadar birlikte olalım. Birkez olsun sadece kendimiz için birşey yapalım. Gidip evlenelim. Sonra da dünyaya duyuralım. Var mısın sevgilim? Seni bekliyor olacağım. İmza: Selim.
Demir'i üzmemek için bizi feda ettin. Anlıyorum. Kabul edemiyorum ama anlıyorum. Sen de beni anla. Bırak ben de iyileştireyim yaralarımı. Belki birgün arkadaşın olarak oturabilirim karşına. Lütfen peşimden gelme. Lütfen sen de anla beni. Kabul edemesen de saygı göster kararıma ve gelme. Gelme Selim. İmza: Esma.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder